Shloka 31
अदारा-नीति
Crisis Composure) and ‘Jaya’ Śravaṇa (Morale-Instruction
प्राज्ञस्थ नृपतेराशु वृद्धिर्भवति पुत्रक | अभिवर्तति लक्ष्मीस्तं प्राचीमिव दिवाकर:
prājñastha nṛpater āśu vṛddhir bhavati putraka | abhivartati lakṣmīs taṃ prācīm iva divākaraḥ ||
மகனே! தேவர்களுடன் கூடிய பிராமணர்களை வணங்கி, பிற மங்கலச் சடங்குகளையும் நிறைவேற்றிய பின்பே ஒவ்வொரு முயற்சியையும் தொடங்கும் ஞானமிக்க அரசன் விரைவில் செழிப்படைகிறான். அரசலட்சுமி எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் அவனை நோக்கித் திரும்பி அவன் மீது தங்குகிறது; அவனைப் புகழும் ஒளியும் உடையவனாக்குகிறது—சூரியன் தவறாமல் கிழக்குத் திசையைச் சார்ந்து அதை ஒளிரச் செய்வதுபோல்.
पुत्र उवाच
Educational Q&A
A ruler’s swift prosperity is linked to dharmic conduct: beginning actions with reverence—especially honoring Brahmins and the divine and performing auspicious rites—draws Lakṣmī (royal fortune), bringing fame and radiance.
A son addresses his father (the king) with counsel on statecraft and dharma, using a simile: as the sun naturally rises in the east and illuminates it, so fortune naturally turns toward a king who starts his works with proper worship and auspicious observances.