Shloka 3
अध्याय १२२ — कृष्णस्य दुर्योधनं प्रति नीत्युपदेशः
Kṛṣṇa’s Ethical Counsel to Duryodhana
कर्मभि: स्वैरुपचितो जज्वाल परया श्रिया,दौहित्रोंके पुण्यफलसे प्राप्त हुए अविचल स्थानको पाकर अपने सत्कर्मोसे बढ़े हुए राजा ययाति उत्कृष्ट शोभासे प्रकाशित होने लगे
karmabhiḥ svair upacito jajvāla parayā śriyā | dauhitrāṇāṃ puṇyaphalena prāptam avicala-sthānaṃ prāpya svaiḥ satkarmabhir vardhitaḥ rājā yayātiḥ utkṛṣṭa-śobhāyā prakāśamānaḥ babhūva ||
நாரதர் கூறினார்—தன் செயல்களால் சேர்த்த புண்ணியத்தால் வளமுற்ற யயாதி மன்னன் பரமச் செல்வத்தால் ஜ்வலித்தான். பேரப்பிள்ளைகளின் புண்ணியப் பயனால் கிடைத்த அசையா நிலையினை அடைந்து, தன் தர்மச் செயல்களால் மேலும் பெருகிய புகழ்-ஒளியுடன் உயர்ந்த பிரகாசமாகத் திகழ்ந்தான்.
नारद उवाच
Educational Q&A
Merit arises from one’s own righteous actions and can also be strengthened through the accumulated virtue of one’s descendants; true splendor is portrayed as the ethical radiance produced by dharmic karma.
Nārada describes King Yayāti’s exalted condition: having reached a firm, unshakable status through the merit connected with his grandsons, Yayāti shines with extraordinary glory, further enhanced by his own good deeds.