Shloka 14
ययातिपतनम् — Yayāti’s Fall and the Offer of Dharma
Nārada’s Account
उनके (पुत्रोंमेंसे) दो पुत्र नरश्रेष्ठ पूरु और यदु उस कुलमें अभ्युदयशील थे। उन्हीं दोनोंसे नहुषपुत्र ययाति इस लोक और परलोकमें भी प्रतिष्ठित हुए ।।
māhīpate narapatir yayātiḥ svargam āsthitaḥ | maharṣikalpo nṛpatiḥ svargāgryaphalabhug vibhuḥ ||
அரசே! அந்தக் குலத்தில் நரசிறந்தோர் பூரு, யது எனும் இரு புதல்வர்கள் மிகுந்த உயர்வுடன் விளங்கினர். அவர்களாலேயே நஹுஷபுத்ரன் மகாராஜ யயாதி இவ்வுலகிலும் மறுலகிலும் புகழும் நிலையும் பெற்றான். ஓ மஹீபதே! நரபதி யயாதி ஸ்வர்க்கத்தை அடைந்து, மகரிஷிகளைப் போல புண்ணியமும் தவமும் உடையவனாய், பேராற்றலுடைய அரசனாக அங்கே தங்கி, ஸ்வர்க்கத்தின் சிறந்த பலன்களை அனுபவித்தான்।
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse links royal greatness with inner discipline: a king who is righteous and austere gains enduring honor and the ‘fruits’ of merit, even in the afterlife. It emphasizes karma-phala—ethical conduct and tapas mature into elevated states and recognition.
Nārada is describing King Yayāti’s exalted status after death: he has reached heaven and enjoys its highest rewards, being portrayed as seer-like in virtue and ascetic power.