Shloka 7
Gālava’s Eastern Ascent with Garuḍa; Counsel on Kāla and Upāya (उद्योगपर्व, अध्याय ११०)
अत्र विष्णु: सहस्राक्ष: सहस्नरचरणोडव्यय: । सहस्रशिरस: श्रीमानेक: पश्यति मायया
atra viṣṇuḥ sahasrākṣaḥ sahasracaraṇo 'vyayaḥ | sahasraśirāḥ śrīmān ekaḥ paśyati māyayā ||
இங்கே விஷ்ணு—ஆயிரம் கண்கள் உடையவர், ஆயிரம் பாதங்கள் உடையவர், அழிவிலாதவர்; ஆயிரம் தலைகளுடன் ஒளிவீசுபவர், ஆயினும் ஒரே பரம்பொருள். தம் மாயாசக்தியால் இப் பல்வகை உலகை நோக்கி ஆள்கிறார்—தோன்றும் பல்மையின் பின்னால் ஒரே நிலைத்த ஆண்டவன் நிற்கிறான்; அவன் பார்வை அனைத்தையும் சூழ்கிறது என்பதை வெளிப்படுத்துகிறார்.
युपर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the supreme Lord (Viṣṇu) is one and imperishable, yet appears with countless forms and faculties; through māyā he manifests multiplicity while remaining a single, all-seeing reality. Ethically, it encourages humility and trust in a higher order that comprehends and sustains all.
Yuparṇa points to Viṣṇu’s cosmic attributes—many eyes, heads, and feet—to emphasize divine omnipresence and omniscience. The statement functions as a theological affirmation within the Udyoga Parva’s tense pre-war setting, grounding events in the oversight of a supreme power.