Shloka 4
अत्र नारायण: कृष्णो जिष्णुश्वैव नरोत्तम: । बदर्यामाश्रमपदे तथा ब्रह्मा च शाश्वत:
atra nārāyaṇaḥ kṛṣṇo jiṣṇuś caiva narottamaḥ | badaryām āśramapade tathā brahmā ca śāśvataḥ ||
இத்திசையிலேயே பதரியின் புனித ஆசிரமத் தலம் உள்ளது; அங்கே நாராயணன்—தாமே கிருஷ்ணன்—வெற்றியுடைய மனிதர்களில் சிறந்த ‘நரன்’ மற்றும் நித்தியமான பிரம்மா வாசம் செய்கின்றனர்.
युपर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that dharma is anchored in sacred centers of tapas and divine presence: where Nārāyaṇa and the exemplary human (Nara/Arjuna) abide, ethical authority arises from spiritual discipline and alignment with the eternal order, not from worldly dominance.
Yuparṇa points out a revered direction/location, identifying Badarī as a holy hermitage-seat associated with Nārāyaṇa (Kṛṣṇa), Nara (paired with Nārāyaṇa in tradition), the victorious hero Jiṣṇu (Arjuna), and the eternal Brahmā—highlighting the sanctity and significance of that place.