Shloka 15
Adhyāya 108: Paścima-dik—Varuṇa’s Realm, Sunset Cosmology, and Sacred-Geographic Markers
Suparṇa–Gālava संवाद
अत्र गत्वा सुखस्यान्तं दुःखस्यान्तं प्रपद्यते अन्रावृत्तो दिनकर: सुरसं क्षरते पय:
atra gatvā sukhasyāntaṁ duḥkhasyāntaṁ prapadyate | anāvṛtto dinakaraḥ surasaṁ kṣarate payaḥ ||
இங்கே சென்றவன் இன்பத்தின் முடிவையும் துன்பத்தின் முடிவையும் அடைகிறான். அங்கே தினகரன் (சூரியன்) தடையின்றி தன் பாதையில் சென்று, இனிய சுவையுடைய பால் ஓடச் செய்கிறான்.
युपर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse points to a transcendent state or sacred destination where dualities—pleasure and pain—are brought to cessation, suggesting an ethical ideal of moving beyond attachment and aversion toward peace and freedom.
Yuparṇa describes a particular ‘there’—a revered place or condition—by praising its extraordinary qualities: reaching it ends ordinary cycles of joy and sorrow, and it is depicted with a wondrous image of the unobstructed Sun causing sweet ‘milk’ to flow, marking it as auspicious and otherworldly.