Udyoga Parva, Adhyāya 106: Pūrva-Diśa Praśaṃsā
Praise and Primacy of the Eastern Quarter
त्वगस्थिभूतो हरिणश्विन्ताशोकपरायण: । शोचमानो>तिमात्र॑ स दहामानश्व मन्युना । गालवो दु:ःखितो दुःखादू विललाप सुयोधन,वे चिन्ता और शोकमें डूबे रहनेके कारण पाण्डुवर्णके हो गये। उनके शरीरमें अस्थि- चर्ममात्र ही शेष रह गये थे। सुयोधन! अत्यन्त शोक करते और चिन्ताकी आगमें दग्ध होते हुए दुःखी गालव मुनि दुःखसे विलाप करने लगे--
tvag-asthi-bhūto hariṇaśvinta-śoka-parāyaṇaḥ | śocamāno 'timātraṃ sa dahamānaś ca manyunā | gālavo duḥkhito duḥkhād vilalāpa suyodhana ||
Nārada said: Absorbed in anxiety and grief, Galava had become as though only skin and bone remained. Overwhelmed by excessive sorrow and burning inwardly with anger, the afflicted sage Galava began to lament in his distress before Suyodhana.
नारद उवाच