Shloka 39
सेवितं चाप्सर: सड्घैर्गन्धर्वैर्देविचारिभि: । विमानं समधिष्ठाय श्रिया परमया ज्वलन्
vaiśampāyana uvāca |
sevitaṃ cāpsaraḥ-saṅghair gandharvair divicāribhiḥ |
vimānaṃ samadhiṣṭhāya śriyā paramayā jvalan, bhārata! |
வைசம்பாயனர் கூறினார்— அப்ஸரஸ்களின் கூட்டங்களாலும், விண்ணுலகில் உலாவும் கந்தர்வர்களாலும் சேவிக்கப்பட்டவன், அந்தத் தெய்வ விமானத்தில் ஏறி அமர்ந்தான்; ஓ பாரதா, உன்னதமான திருவொளியால் ஜொலித்து அவன் பிரகாசித்தான்।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse reinforces the Mahābhārata’s moral economy: righteous conduct and accumulated merit are portrayed as yielding exalted posthumous states, symbolized by radiant splendor and honor from celestial beings.
Vaiśampāyana describes a meritorious person being honored in heaven—attended by Apsarases and Gandharvas—mounting a divine vimāna and shining with supreme brilliance.