Shloka 2
देयं समाप्ते भगवन् किं च पर्वणि पर्वणि । वाचक: कीदृशश्षात्र एष्टव्यस्तद् वदस्व मे
janamejaya uvāca | deyaṃ samāpte bhagavan kiṃ ca parvaṇi parvaṇi | vācakaḥ kīdṛśaś cātra eṣṭavyas tad vadasva me ||
ஜனமேஜயன் கேட்டான்—பகவனே, முழு நிறைவில் என்ன தானம் அளிக்க வேண்டும்? மேலும் ஒவ்வொரு பர்வத்தின் முடிவிலும் என்ன வழங்க வேண்டும்? இச்சாஸ்திரத்தை உரைக்கும் வாக்கியன் எத்தகையவன் தேர்ந்தெடுக்கப்பட வேண்டும்—அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds dharma in the form of disciplined listening/recitation: sacred study is not merely textual but is completed through proper giving (dāna) and by choosing a qualified, trustworthy narrator. It implies that transmission of the Mahābhārata should be ethically grounded—supported by generosity and guided by a competent speaker.
King Janamejaya, continuing his inquiry to the sage, asks practical details about conducting a Mahābhārata recitation: what donations should be offered at the end of the whole recital and at the end of each parvan, and what qualities the appointed reciter should possess.