Shloka 100
स्वर्णशुद्धीं च कपिलां सवत्सां वस्त्रसंवृताम् | वाचकाय च दद्याद्धि आत्मन: श्रेय इच्छता
svarṇaśuddhīṃ ca kapilāṃ savatsāṃ vastrasaṃvṛtām | vācakāya ca dadyād dhi ātmanaḥ śreya icchatā ||
வைசம்பாயனர் கூறினார்— தன் நலனை விரும்புவோர், வாசகருக்கு கபில (செம்மஞ்சள் நிற) பசுவை கன்றுடன் தானமாக அளிக்க வேண்டும்; அதன் கொம்புகளில் தூய பொன் பதித்து, உடலை ஆடையால் மூடி வழங்க வேண்டும்.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that one’s śreyas (true welfare) is supported by dharmic giving: offering an auspicious, properly prepared gift (a kapilā cow with calf, adorned and covered) to a worthy recipient (the vācaka/reciter). It emphasizes intentional generosity aligned with religious and ethical norms.
In Vaiśampāyana’s narration within Svargarohana Parva, prescriptive guidance is being given about meritorious acts. Here, a specific form of go-dāna is recommended—donating a tawny cow with her calf, with gold and cloth adornment, to the reciter—presented as a means to secure spiritual benefit.