Shloka 60
Svargārohaṇa-parva Adhyāya 5 — Karmaphala-Nirdeśa and Phalāśruti (कर्मफलनिर्देशः फलश्रुतिश्च)
य इमां संहितां पुण्यां पुत्रमध्यापयच्छुकम् । मातापितृसहस्राणि पुत्रदारशतानि च । संसारेष्वनुभूतानि यान्ति यास्यन्ति चापरे
ya imāṃ saṃhitāṃ puṇyāṃ putram adhyāpayac chukam | mātāpitṛsahasrāṇi putradāraśatāni ca | saṃsāreṣv anubhūtāni yānti yāsyanti cāpare ||
வைசம்பாயனர் கூறினார்—இந்தப் புனிதச் சங்கிரகத்தை வெளிப்படுத்தி தம் மகன் சுகருக்கு கற்பித்தவர், மகாபாரதத்தின் சார உபதேசத்தை இவ்வாறு உரைக்கிறார்—சம்சாரத்தில் மனிதர்கள் ஆயிரக்கணக்கான தாய்-தந்தையரும் நூற்றுக்கணக்கான மகன்களும் மனைவிகளும் உடன் சேர்தலும் பிரிவதலும் அனுபவித்துள்ளனர், அனுபவிக்கின்றனர், இனியும் அனுபவிப்பார்கள்; இவ்வுறவுப் பந்தங்கள் மீண்டும் மீண்டும் உருவாகி முறிகின்றன।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Worldly relationships—parents, spouses, children—are repeatedly gained and lost across the cycles of saṃsāra. Recognizing this recurring conjunction and separation encourages detachment and a clearer pursuit of dharma rather than clinging to transient bonds.
Vaiśampāyana introduces a key, distilled instruction associated with the Mahābhārata’s sacred teaching tradition: the holy compendium was revealed and taught to Śuka, and its essence is stated as a reflection on the repetitive, impermanent nature of familial ties in worldly existence.