Shloka 54
Svargārohaṇa-parva Adhyāya 5 — Karmaphala-Nirdeśa and Phalāśruti (कर्मफलनिर्देशः फलश्रुतिश्च)
नित्यसिद्ध मोक्षस्वरूप भगवान् कृष्णद्वैपायनने धर्मकी कामनासे इस महाभारतसंदर्भकी रचना की है ।।
vaiśampāyana uvāca |
ṣaṣṭiṁ śata-sahasrāṇi cakārānyāṁ sa saṁhitām |
triṁśac-chata-sahasrāṇi deva-loke pratiṣṭhitam |
வைசம்பாயனர் கூறினார்—என்றும் सिद्धமான மோட்சஸ்வரூபம் உடைய பகவான் கிருஷ்ண த்வைபாயனர், தர்மத்தை விரும்பி இந்த மகாபாரதத் தொகுப்பை இயற்றினார். அவர் முதலில் அறுபது இலட்சம் சுலோகங்களைக் கொண்ட ஒரு சம்ஹிதையை உருவாக்கினார்; அதில் முப்பது இலட்சம் சுலோகங்கள் தேவலோகத்தில் நிலைபெற்றன.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage emphasizes the Mahābhārata’s sacred authority and vastness, portraying it as a Dharma-centered work transmitted across multiple cosmic realms, with a human-accessible recension distilled for this world.
Vaiśampāyana describes how Vyāsa composed the Mahābhārata in different large recensions and how these versions became established in various realms, including a version circulating among the gods.