Shloka 10
Svargārohaṇa-parva, Adhyāya 4 — Yudhiṣṭhira’s Vision of the Celestial Assembly
Recognition and Explanation
तथा ददर्श पाज्चालीं कमलोत्पलमालिनीम् | वपुषा स्वर्गमाक्रम्य तिष्ठन्तीमर्कवर्चसम्
tathā dadarśa pāñcālīṃ kamalotpalamālinīm | vapuṣā svargam ākramya tiṣṭhantīm arkavarcasaṃ ||
பின்னர், தாமரை மற்றும் நீர்தாமரை மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பாஞ்சாலி த்ரௌபதியை அவர் கண்டான்; தன் திவ்ய ஒளியால் விண்ணுலகையே ஆட்கொண்டு, சூரியன் போன்ற பிரகாசத்துடன் அங்கு நின்றாள்.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores karmic fruition and dharmic vindication: one who has endured hardship with steadfastness and integrity is ultimately honored, here symbolized by Draupadī’s sun-like radiance in Svarga.
In the Svargarohana episode, the narrator describes a vision of Draupadī in heaven—garlanded with lotuses, standing in divine brilliance that seems to pervade and outshine the celestial realm.