Mahabharata — Svargarohana Parva, Shloka 15
स्वर्गे दुर्योधनदर्शनम् | Duryodhana Seen in Heaven
Triviṣṭapa
स एष क्षत्रधर्मेण स्थानमेतदवाप्तवान् | भये महति यो5भीतो बभूव पृथिवीपति:
sa eṣa kṣatradharmeṇa sthānam etad avāptavān | bhaye mahati yo 'bhīto babhūva pṛthivīpatiḥ ||
வைசம்பாயனர் கூறினார்—இந்த அரசன் க்ஷத்திரிய தர்மப்படி இந்த நிலையை அடைந்தான். பேரச்சத்தின் நடுவிலும் பூமியின் அதிபதி அஞ்சவில்லை; அஞ்சாமலிருந்து இந்நிலையை வென்றான்।
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames posthumous attainment as linked to svadharma: a kṣatriya who stands firm and fearless amid great danger, fulfilling the warrior’s duty, is said to gain an exalted ‘station’ (sthāna).
In Svargārohaṇa, Vaiśaṃpāyana explains why a particular king (understood in context as Duryodhana) has obtained a high realm/state: he faced tremendous peril without fear and thus, by kṣatriya-dharma, attained that destination.