Shloka 25
Yuddha-yajña-vyākhyāna (The Battle as Sacrifice): Ambarīṣa–Indra Saṃvāda
उत्तिष्ठते कबन्धो5त्र सहस्ने निहते तु यः । स यूपस्तस्य शूरस्य खादिरोडष्टास्नरिरुच्यते
uttiṣṭhate kabaṇḍho ’tra sahasre nihate tu yaḥ | sa yūpas tasya śūrasya khādiro ’ṣṭāsnaḥ smṛtocyate ||
அம்பரீஷன் கூறினான்— இங்கே ஆயிரம் பேர் வீழ்ந்தபோது மேலெழுந்து நிற்பதுபோல் தோன்றும் தலைற்ற உடல்கள், அந்த வீரனின் யாகத்தில் கதீர மரத்தால் செய்யப்பட்ட எட்டுமுனை யூபங்கள் போலக் கூறப்படுகின்றன.
अम्बरीष उवाच
Educational Q&A
The verse uses a stark metaphor: mass killing in war is likened to a sacrificial rite, where the gruesome sight of headless bodies ‘standing’ becomes the yūpa-posts of a warrior’s ‘sacrifice.’ It invites ethical reflection on how violence can be rhetorically sanctified and how such framing affects one’s sense of dharma.
Ambarīṣa describes a battlefield scene in which, after immense slaughter, headless trunks appear to rise. He interprets this image through ritual language, calling them the eight-angled khadira yūpas of the hero’s figurative yajña—an intense poetic comparison between war and sacrifice.