Shloka 16
Yuddha-yajña-vyākhyāna (The Battle as Sacrifice): Ambarīṣa–Indra Saṃvāda
शृगालगृभ्रकाकोला: सदस्यास्तत्र पत्रिण: | आज्यशेषं पिबन्त्येते हवि: प्राश्नन्ति चाध्वरे
śṛgāla-gṛdhra-kākolāḥ sadasyās tatra patriṇaḥ | ājya-śeṣaṃ pibanty ete haviḥ prāśnanti cādhvare ||
நரிகள், கழுகுகள், காகங்கள் மற்றும் பிற மாம்சபட்சிகள் அந்த யாகத்தின் ‘சபையினர்’; அவர்கள் யாகத்தில் மீதமுள்ள ஆஜ்யத்தை (இரத்தத்தை) குடித்து, அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஹவிஸை (மாம்சத்தை) உண்ணுகின்றனர்.
अम्बरीष उवाच
Educational Q&A
A ritual that becomes entangled with violence and impure consumption is condemned as a distortion of dharma. The verse uses stark imagery—scavengers as ‘ritual members’—to show that unethical sacrifice attracts base forces rather than sanctity.
Ambarīṣa is describing a sacrifice in which the leftovers (ghee/offerings) are consumed by jackals, vultures, crows, and other flesh-eating birds, implying the rite has degenerated into something akin to a slaughter-feast rather than a purifying yajña.