Shloka 15
अरण्यवृत्ति-वैराग्योपदेशः | Forest Discipline and the Program of Non-Attachment
आत्माराम: प्रसन्नात्मा जडान्धबधिराकृति: । अकुर्वाण: परै: काज्चित् संविदं जातु कैरपि
ātmārāmaḥ prasannātmā jaḍāndhabadhirākṛtiḥ | akurvāṇaḥ paraiḥ kāñcit saṃvidaṃ jātu kair api ||
நான் ஆத்மாவில் மட்டுமே இன்புறுவேன்; உள்ளம் எப்போதும் அமைதியும் மகிழ்ச்சியும் கொண்டதாக இருக்கும். மந்தன், குருடன், செவிடன் போல நடந்து, யாருடனும் உரையாடமாட்டேன்—பேசமாட்டேன், பார்க்கமாட்டேன், கேட்கமாட்டேன்; ஆத்மதியானத்திலேயே நிறைவு அடைவேன்।
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches radical inwardness: cultivating serenity and self-sufficiency by withdrawing from social exchange and sensory engagement, as a discipline of detachment and self-contemplation.
Yudhiṣṭhira expresses an intention to renounce ordinary interaction—speaking, seeing, and hearing—adopting an outwardly unresponsive demeanor, and to seek peace through absorption in the Self.