Shloka 27
Vyavahāra-Śuddhi and Rājadharma: Clean Administration, Counsel, and Proportional Punishment
Chapter 86
यथोीक्तवादिन दूत॑ क्षत्रधर्मरतो नृपः । यो हन्यात् पितरस्तस्य भ्रूणहत्यामवाप्तुयु:
yathokta-vādinam dūtaṁ kṣatra-dharma-rato nṛpaḥ | yo hanyāt pitaras tasya bhrūṇa-hatyām avāpnuyuḥ ||
க்ஷத்திரிய தர்மத்தில் உறுதியான அரசனும், தன் தலைவனின் ஆணைப்படி உண்மையைச் சொல்வதற்காக வந்த தூதனை கொன்றால், அவனுடைய பித்ருக்கள் கருவைக் கொன்ற பாவத்தின் பலனை அனுபவிக்க வேண்டி வரும்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A messenger who truthfully delivers his master’s words is ethically protected; killing such an envoy is a grave adharma whose karmic burden extends beyond the king to his ancestral line, expressed as the severe demerit likened to bhrūṇa-hatyā.
In Bhishma’s instruction on righteous conduct in the Shanti Parva, he lays down a rule of statecraft and morality: even a duty-bound warrior-king must not harm an envoy who speaks as instructed; violating this norm brings catastrophic sin affecting the king’s forefathers.