Shloka 176
Rājapurohita-lakṣaṇa and Purūravas–Vāyu Saṃvāda
Varṇa, Sovereignty, and Abhaya-dāna
तस्य धर्मस्य सर्वस्य भागी राजपुरोहित: । क्षत्रियधर्ममें तत्पर रहनेवाला, अहंकारशून्य तथा पुरोहितकी बात सुननेके लिये उत्सुक, उतनेसे ही सम्मानको प्राप्त हुआ विद्वान् नरेश चिरकालतक यशस्वी बना रहता है तथा राजपुरोहित उसके सम्पूर्ण धर्मका भागीदार होता है
tasya dharmasya sarvasya bhāgī rājapurohitaḥ |
அரசனுடைய முழு தர்மத்திலும் அரசபுரோகிதன் பங்காளியாகிறான். க்ஷத்திரிய தர்மத்தில் உறுதியாய், அகந்தையற்றவனாய், புரோகிதனின் ஆலோசனையை கேட்க ஆவலுடையவனாய் இருக்கும் அரசன், அந்த இயல்பினாலேயே மரியாதை பெறுகிறான். அத்தகைய கல்வியுடைய மன்னன் நீண்ட காலம் புகழுடன் விளங்குவான்; அரசபுரோகிதனும் அவன் முழுத் தர்மத்தின் பங்குதாரனாவான்—ஏனெனில் நீதியுள்ள ஆட்சி பணிவாலும் வழிகாட்டுதலாலும் நிலைபெறும்; வெறும் வலிமையால் அல்ல.
ऐल उवाच
Educational Q&A
Righteous kingship is upheld by humility and receptivity to wise counsel; therefore the royal priest, who guides the king in dharma, becomes a participant in the king’s total dharmic merit and responsibility.
Aila states a principle of rājadharma: when a learned king remains devoted to kṣatriya-duty and listens to his purohita without ego, he gains lasting fame, and the royal priest is counted as sharing in the king’s dharma.