Shloka 39
राजा-दैवतत्वम् — The King as a Stabilizing ‘Daivata’ (Divine Function) in Social Order
कृतज्ञो दृढ्भक्ति: स्यात् संविभागी जितेन्द्रिय: । ईक्षित: प्रतिवीक्षेत मृदु वल्गु च सुष्ठु च,राजा उपकार करनेवालोंके प्रति कृतज्ञ और अपने भक्तोंपर सुदृढ़ स्नेह रखनेवाला हो। उपभोगमें आनेवाली वस्तुओंको यथायोग्य विभाजन करके उन्हें काममें ले। इन्द्रियोंको वशमें रखे। जो उसकी ओर देखे, उसे वह भी देखे एवं स्वभावसे ही मृदु, मधुर और सरल हो
kṛtajño dṛḍha-bhaktiḥ syāt saṃvibhāgī jitendriyaḥ | īkṣitaḥ prativīkṣeta mṛdu valgu ca suṣṭhu ca ||
பீஷ்மர் கூறினார்—அரசன் உதவி செய்தவர்களுக்கு நன்றியுள்ளவனாகவும், தன் பக்தி-நம்பிக்கையுடையோரிடம் உறுதியான அன்பும் பற்றும் கொண்டவனாகவும் இருக்க வேண்டும். அனுபவப் பொருட்களையும் நாட்டின் வளங்களையும் தக்க முறையில் பகிர்ந்து பயன்படுத்த வேண்டும்; புலன்களை அடக்க வேண்டும். யார் அவனை நோக்குகிறாரோ, அவரை அவனும் மறுமொழியாக நோக்க வேண்டும்; இயல்பிலேயே மென்மையானவனாகவும் இனிய மொழியுடையவனாகவும் நேர்மையானவனாகவும் இருக்க வேண்டும்।
भीष्म उवाच