Shloka 15
राज्ञोऽभिषेकः, अराजकदोषः, दण्डधारणस्य आवश्यकता
Royal Consecration, the Fault of Kinglessness, and the Necessity of Enforcement
आह्रिकं जपमानस्य देवान् पूजयत: सदा । धर्मेण पुरुषव्याप्र धर्माश्रमपदं भवेत्
āhrikaṃ japamānasya devān pūjayataḥ sadā | dharmeṇa puruṣavyāpta dharmāśramapadaṃ bhavet, puruṣasiṃha! |
பீஷ்மர் கூறினார்—மனிதசிங்கமே! தினந்தோறும் ஆஹ்நிகக் கடமைகளைச் செய்து, மந்திர ஜபம் செய்து, எப்போதும் தேவர்களை வழிபடுபவன், அந்த தர்மத்தின் வலிமையால் தர்மாசிரமம்—அதாவது கிருஹஸ்த தர்மம்—பேணிய புண்ணியப் பலனை அடைகிறான்।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Regular performance of daily obligatory rites, mantra-recitation (japa), and worship of the gods generates dharmic merit that is equivalent to (or establishes one in) the proper fulfillment of the householder’s āśrama-duties.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs the listener on dharma after the war, emphasizing disciplined daily religious practice as a foundation for ethical life and for attaining the recognized merit of the gārhasthya (householder) stage.