Shloka 117
Varṇa-dharma and Rājadharma: Yudhiṣṭhira’s Inquiry and Bhīṣma’s Normative Outline (वर्णधर्म-राजधर्म-प्रश्नोत्तरम्)
त॑ साक्षात् पृथिवी भेजे रत्नान्यादाय पाण्डव
tāṁ sākṣāt pṛthivī bheje ratnāny ādāya pāṇḍava, pāṇḍunandana yudhiṣṭhira! tadā sākṣāt pṛthivī-devī ratnānāṁ bheṭaṁ gṛhītvā teṣāṁ sevāyām upasthitā āsīt. saritāṁ svāmī samudraḥ, parvateṣu śreṣṭho himavān tathā devarāja indraś ca akṣaya-dhanaṁ samarpitavān.
ஓ பாண்டவா, பாண்டுவின் மகனே யுதிஷ்டிரா! அப்போது பூமிதேவி தானே ரத்தினங்களைப் படையாகக் கொண்டு வந்து அவரது சேவையில் நின்றாள்; நதிகளின் அதிபதி கடலும், மலைகளில் சிறந்த ஹிமவானும், தேவராஜன் இந்திரனும் கூட அழியாத செல்வத்தைச் சமர்ப்பித்தனர்।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Righteous rule aligned with dharma is portrayed as harmonizing the human and cosmic realms: when a king embodies dharma, even the powers of nature and the gods are said to support him with prosperity, symbolizing legitimacy, stability, and the ethical fruit of just governance.
Bhīṣma describes a moment when personified Earth arrives with jewels to serve/offer tribute, and other great cosmic entities—Ocean, Himālaya, and Indra—also present inexhaustible wealth, emphasizing the extraordinary support surrounding Yudhiṣṭhira (or a dharmic ruler) in that context.