यथा च जामदग्न्येन कोटिश: क्षत्रिया हता: । उद्भूता राजवंशेषु ये भूयो भारते हता:,जिस प्रकार जगदग्निनन्दन परशुरामने करोड़ों क्षत्रियोंका संहार किया था, पुनः जो क्षत्रिय राजवंशोंमें उत्पन्न हुए, वे अब फिर भारतयुद्धमें मारे गये
yathā ca jāmadagnyena koṭiśaḥ kṣatriyā hatāḥ | udbhūtā rājavaṃśeṣu ye bhūyo bhārate hatāḥ ||
ஜாமதக்ன்யன் (பரசுராமன்) கோடிக்கணக்கான க்ஷத்திரியர்களை வதைத்ததுபோல, அரச வம்சங்களில் மீண்டும் தோன்றிய அந்தக் க்ஷத்திரியர்களும் இப்போது பாரதப் போரில் மறுபடியும் வீழ்ந்தனர்.
वायुदेव उवाच
The verse highlights the repetitive nature of adharma-driven conflict: even when royal lines regenerate, violence returns if the underlying ethical disorder persists. It serves as a warning that power without dharma leads to cyclical destruction.
Vāyudeva draws a historical parallel: Paraśurāma once annihilated kṣatriyas in vast numbers; later, kṣatriyas reappeared in royal dynasties, and now in the Bhārata (Kurukṣetra) war they have again been slain.