Shloka 50
Bhīṣma’s Śara-śayyā Stuti to Vāsudeva and Yogic Preparation for Dehotsarga
Body-Relinquishment
(विश्वे च मरुतश्लैव रुद्रादित्याश्विनावपि । वसव: सिद्धसाध्याक्ष तस्मै देवात्मने नमः ।।
yastanoti satāṃ setum ṛtenāmṛtayoninā | dharmārthavyavahārāj jñais tasmai satyātmane namaḥ ||
தம் எனும் பேரொழுங்கின் வலிமையால், அமரத்துவத்தின் மூலமாக இருந்து, நல்லோர்க்கு பாலமாக நிற்பவர்; தர்மமும் அர்த்தமும் ஒழுங்காக நடத்தும் ஞானிகள் யாரை அறிகிறார்களோ—அந்த சத்திய-ஸ்வரூப இறைவனுக்கு வணக்கம்।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
True devotion is inseparable from truth and ethical living: the Supreme is praised as ‘Truth itself’ who provides a reliable passage for the righteous, and is known not merely by speculation but through dharma- and artha-guided conduct in the world.
In Śānti Parva, Bhīṣma continues a hymn of salutations to the Supreme, naming divine qualities. Here he concludes a segment by honoring the Lord as the Truth-essence who upholds cosmic order and supports the virtuous like a bridge across peril.