Shloka 15
Nārada’s Account of the Kaliṅga Svayaṃvara: Duryodhana’s Seizure and Karṇa’s Escort
ततो विमर्द: सुमहान् राज्ञामासीद् युयुत्सताम् । संनहातां तनुत्राणि रथान् योजयतामपि
tato vimardaḥ sumahān rājñām āsīd yuyutsatām | saṃnahātāṃ tanutrāṇi rathān yojayatām api ||
பின்னர் போருக்கு ஆவலுற்ற அரசர்களிடையே மிகப் பெரிய மோதல் எழுந்தது. சிலர் கவசம் அணிந்துகொண்டிருந்தனர்; சிலர் தேர்களை இணைத்துக்கொண்டிருந்தனர்—அந்த வேளையிலேயே பெரும் கலகம் வெடித்தது.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how quickly violence can erupt once rulers become intent on war: preparations themselves (arming and harnessing) can tip into immediate conflict, implying the ethical need for restraint and wise counsel before martial momentum becomes uncontrollable.
Nārada describes a moment when battle-minded kings begin readying themselves—some don armor, others yoke chariots—and in that very interval a massive melee breaks out among them.