Shloka 6
यस्य मण्डलमध्यस्थो महात्मा परमत्विषा । दीप्त: समीक्षते लोकान् किमाश्चर्यमत: परम्
yasya maṇḍalamadhyastho mahātmā paramatviṣā | dīptaḥ samīkṣate lokān kim āścaryam ataḥ param ||
சூரியமண்டலத்தின் நடுவில் உறையும் அந்த அந்தர்யாமி மகாத்மா சூரியதேவன், உச்சமான ஒளியால் பிரகாசித்து, எல்லா உலகங்களையும் நோக்கிக் கண்காணிக்கிறான்; இதைவிடப் பெரிய அதிசயம் என்ன?
नाग उवाच
Educational Q&A
The verse points to a dharmic-metaphysical vision: a supreme, luminous principle (the great Self) is present at the heart of the cosmic order (symbolized by the sun) and oversees all worlds. Recognizing this indwelling, all-seeing divinity cultivates reverence, moral restraint, and alignment with dharma.
A Nāga speaker highlights a cosmic marvel: within the sun’s disk dwells a radiant great being who observes all realms. The statement functions as a rhetorical climax—declaring that no greater wonder exists—within a discourse that emphasizes the grandeur and governance of the universe.