Shloka 13
सम्प्राप्तस्यैव चाव्यग्रमावेद्योडहमिहागत: । ममाभिगमन प्राप्तो वाच्यक्ष वचन त्वया
samprāptasyaiva cāvyagram āvedyodham ihāgataḥ | mamābhigamana-prāpto vācyakṣa vacanaṃ tvayā || tataḥ sa vipras tāṃ nāgīṃ samādhāya punaḥ punaḥ | tadeva pulinaṃ nadyāḥ prayayau brāhmaṇarṣabhaḥ ||
பிராமணன் கூறினான்—“நான் கலக்கம் இன்றி இங்கு வந்து, நடந்ததை நடந்தபடியே அறிவித்தேன். நீ என்னைச் சந்திக்க வந்துள்ளதால், என் சார்பாக இந்தச் செய்தியை நீயே சொல்ல வேண்டும்.” பின்னர் அந்தச் சிறந்த பிராமணன் அந்த நாகஸ்திரீயை மீண்டும் மீண்டும் அறிவுறுத்தி அமைதிப்படுத்தி, மீண்டும் அதே நதியின் மணற்பரப்பான கரையை நோக்கிப் புறப்பட்டு, நதிக்கரையோர மணல்வெளி வழியே சென்றான்.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The passage highlights steadiness of mind (avyagra) and responsible speech: one should convey a message faithfully and act with composure and care, even amid morally complex situations involving others’ welfare.
A brāhmaṇa, calm and composed, asks someone to relay his words. After repeatedly reassuring/instructing the nāga-woman, he departs again toward the river’s sandy bank, continuing his course of action.