Shloka 19
अध्याय ३५१ — उञ्छवृत्ति-व्रतसिद्धेः मानुषस्य परमगतिः
Sūrya–Nāga Dialogue on the Perfected Gleaner-Ascetic
मम त्वं नाभितो जात: प्रजासर्गकर: प्रभु: । सृज प्रजास्त्वं विविधा ब्रह्मन् सजडपण्डिता:
mama tvaṁ nābhito jātaḥ prajāsargakaraḥ prabhuḥ | sṛja prajāstvam vividhā brahman sajaḍapaṇḍitāḥ ||
வைசம்பாயனர் கூறினார்— “பிரம்மனே! நீ என் நாபியிலிருந்து பிறந்தவன்; உயிர்களின் படைப்பைச் செய்யத் தகுதியுடைய ஆண்டவனாக நீ நியமிக்கப்பட்டுள்ளாய். ஆகவே பலவகை உயிர்களைப் படை—ஜடமும் சேதனமும், மந்தரும் பண்டிதரும்—அனைவரையும்.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames creation as a purposeful, ordered act: the creator is tasked to generate diverse beings of all capacities, implying that variety in intelligence and nature is part of the intended cosmic arrangement supporting social and moral order (dharma).
A higher creator figure addresses the navel-born Brahman/creator, commissioning him to produce the manifold population of the world—encompassing all types of beings, from insentient or dull to intelligent and learned.