Shloka 62
Āścarya-kathana: Brāhmaṇa–Nāga Dialogue on Sūrya (Vivasvat) and the ‘Second Sun’ Phenomenon
एकान्तिनो हि पुरुषा दुर्लभा बहवो नृप । यद्येकान्तिभिराकीर्ण जगत् स्यात् कुरुनन्दन
ekāntino hi puruṣā durlabhā bahavo nṛpa | yady ekāntibhir ākīrṇaṁ jagat syāt kurunandana ||
அரசே! இறைவனின் அனன்ய பக்தர்கள் அரிது; அத்தகையோர் பலர் அல்லர். குருநந்தனே! உலகம் ஏகாந்த பக்தர்களால் நிரம்பினால், எங்கும் க்ருதயுகத்தின் நற்சுவை பரவும்; ஆசைமிகு பலன் நாடும் கர்மவழிபாடுகள் எங்கும் நடைபெறாது—ஏனெனில் அவர்கள் எல்லா உயிர்களின் நலனில் ஈடுபட்டோர், ஆத்மஞானத்தில் நிலைத்தோர், அஹிம்சையுடையோர்.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Single-minded, exclusive devotion and ethical purity are rare; if such people were widespread—self-knowing, non-violent, and devoted to the welfare of all—society would naturally resemble Satya-yuga, and desire-motivated ritual action would lose its hold.
In the didactic setting of Śānti Parva, Vaiśampāyana addresses a Kuru king, reflecting on the scarcity of truly one-pointed devotees and imagining the moral transformation of the world if such persons were numerous.