Shloka 41
Āścarya-kathana: Brāhmaṇa–Nāga Dialogue on Sūrya (Vivasvat) and the ‘Second Sun’ Phenomenon
सनत्कुमारादपि च वीरणो वै प्रजापति: । कृतादौ कुरुशार्दूल धर्ममेतदधीतवान्
sanatkumārād api ca vīraṇo vai prajāpatiḥ | kṛtādau kuruśārdūla dharmam etad adhītavān, nareśvara | tatpaścāt bhagavān sanatkumāraḥ naraśvarāya etat sātvata-dharma-upadeśaṃ prāha | kuruśreṣṭha! sanatkumārāt vīraṇa-prajāpatinā kṛtayugasya ādau asya dharmasya upadeśaḥ gṛhītaḥ ||
வைசம்பாயனர் கூறினார்—குருசார்தூலனே, நரேஸ்வரனே! க்ருதயுகத்தின் ஆதியில் பிரஜாபதி வீரணன் சனத்குமாரரிடமிருந்து இத்தர்மத்தைப் பயின்றான். அதன் பின் பகவான் சனத்குமாரர் அதே சாத்த்வத-தர்ம உபதேசத்தைப் பரப்பினார். குருசிறந்தவனே! சனத்குமாரரிடமிருந்தே பிரஜாபதி வீரணன் க்ருதயுகத்தின் முதற்காலத்தில் இந்த தர்மப் போதனையைப் பெற்றான்.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes the authority of Dharma through an ancient lineage of transmission: Sātvata-Dharma is presented as a venerable teaching received at the very dawn of the Kṛta-yuga, underscoring its timeless ethical and spiritual legitimacy.
Vaiśampāyana describes how the teaching was handed down: Sanatkumāra instructed Vīraṇa Prajāpati at the beginning of the Kṛta age, and this tradition of instruction is being recalled to validate the doctrine being discussed in the Śānti Parva.