Shloka 23
Āścarya-kathana: Brāhmaṇa–Nāga Dialogue on Sūrya (Vivasvat) and the ‘Second Sun’ Phenomenon
वायो: सकाशात् प्राप्तश्ष ऋषिभिर्विघसाशिभि:
vaiśampāyana uvāca | vāyoḥ sakāśāt prāptaś ca ṛṣibhir vighasāśibhiḥ | vāyuse vighasāśī ṛṣayo 'nena dharmam upadeśaṃ gṛhītavantaḥ | tebhyo mahodadhiko 'sya uttamasya dharmasya prāptir abhavat | tataś cāyaṃ dharmaḥ punaḥ luptaḥ san bhagavati nārāyaṇe vilīnaḥ ||
வைசம்பாயனர் கூறினார்—வாயுவின் சன்னிதியிலிருந்து ‘விகசாசி’ (யாக உணவின் மீதியை உண்டு வாழும்) முனிவர்கள் இந்த தர்மத்தைப் பெற்றனர். அவர்களிடமிருந்தே மகோததி இந்த அரிதான உத்தம தர்மத்தை அடைந்தது. பின்னர் அந்த தர்மம் மீண்டும் மறைந்து, பகவான் நாராயணனில் லயமடைந்தது.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Dharma is portrayed as a divine principle that is revealed through worthy transmitters (austere sages) and can later be withdrawn, ultimately resting in Nārāyaṇa. Ethical order is thus not merely human convention but a sacred, cyclical revelation tied to divine will and purity of recipients.
Vaiśampāyana recounts a lineage of transmission: the vighasāśin sages receive dharma from Vāyu; from them the great ocean (Mahodadhi) attains this excellent dharma; afterward the dharma becomes hidden again, merging back into Nārāyaṇa.