Shloka 42
Prāyaścitta and Contextual Non-Culpability (प्रायश्चित्त-निमित्त-अदोषवाद)
कुर्याच्छुभानि कर्माणि निवर्तेत् पापकर्मण: । दद्यान्नित्यं च वित्तानि तथा मुच्येत किल्बिषात्
kuryāc chubhāni karmāṇi nivarteta pāpakarmaṇaḥ | dadyān nityaṃ ca vittāni tathā mucyeta kilbiṣāt ||
மனிதன் நற்கருமங்களையே செய்க; பாவச் செயல்களிலிருந்து முற்றிலும் விலகுக; மேலும் தினந்தோறும் நிராசை (நிஷ்காம) மனத்துடன் செல்வத்தைத் தானம் செய்க; இவ்வாறு வாழ்ந்தால் அவன் பாவக் கல்மஷத்திலிருந்து விடுபடுவான்.
व्यास उवाच
Educational Q&A
One should cultivate a threefold discipline: (1) actively do good (śubha-karma), (2) refrain entirely from wrongdoing (pāpa), and (3) practice regular charity (nitya-dāna). This integrated conduct is presented as a practical means for cleansing moral fault (kilbiṣa) and progressing in dharma.
In Śānti Parva’s instruction-focused setting, Vyāsa delivers a concise ethical directive. Rather than describing an external event, the verse functions as counsel on right living—linking daily choices and generosity to inner purification and freedom from sin.