Shloka 66
Nāgendra–Brāhmaṇa Saṃvāda: Praśna-vidhi and Dharmic Approach on the Gomatī Riverbank
ऊचतुश्च समाविष्टौ रजसा तमसा च तौ । अयं स पुरुष: श्वेत: शेते निद्रामुपागत:
ūcatuś ca samāviṣṭau rajasā tamasā ca tau | ayaṃ sa puruṣaḥ śvetaḥ śete nidrām upāgataḥ ||
வைசம்பாயனர் கூறினார்—ரஜஸும் தமஸும் ஆட்கொண்ட அந்த இரு அசுரர்கள் ஒருவருக்கொருவர் பேசத் தொடங்கினர்: “இந்த வெண்நிறப் புருஷன் இங்கே நித்திரையில் ஆழ்ந்து கிடக்கிறான். நிச்சயமாக ரசாதலத்திலிருந்து வேதங்களை அபகரித்தவன் இவனே. இவன் யாருடைய மகன்? இவன் யார்? மேலும் ஏன் இங்கே பாம்பு-உடல் படுக்கையில் உறங்குகிறான்?”
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how rajas (agitation) and tamas (delusion) distort perception and judgment: the asuras, driven by these guṇas, hastily attribute a grave wrongdoing (theft of the Vedas) to the sleeping, radiant Person, illustrating ethical error born from inner imbalance.
Two asuras, overwhelmed by rajas and tamas, see a fair-colored Person asleep on a serpent-like couch and, suspecting him of having stolen the Vedas from Rasātala, question his identity and lineage and the reason for his sleeping there.