Shloka 443
Nāga-āyatana-darśana-pratīkṣā — The Brāhmaṇa’s Request and Waiting on the Gomatī
आज्याहुतिमहाज्वालैर्यज्ञवाटो यथाग्निभि: । नरेश्वर! अपने नित्यकर्म तथा नारदजीका आतिथ्य-सत्कार करके वे दोनों ऋषि भी कुशासनपर बैठ गये। वहाँ उन तीनोंके बैठ जानेपर वह प्रदेश घीकी आहुतिसे प्रज्वलित विशाल लपटोंवाले तीन अग्नियोंसे प्रकाशित यज्ञमण्डपकी भाँति सुशोभित होने लगा
ājya-āhuti-mahā-jvālair yajña-vāṭo yathā agnibhiḥ | nareśvara! apane nitya-karma tathā nāradajī-kā ātithya-satkāra karke ve donoṃ ṛṣi bhī kuśāsana-par baiṭh gaye | vahāṃ un tīnoṃ-ke baiṭh jāne-par vah pradeśa ghī-kī āhuti-se prajvalit viśāl lapaṭoṃ-vāle tīn agniyoṃ-se prakāśit yajña-maṇḍapa-kī bhānti suśobhita hone lagā |
வைசம்பாயனர் கூறினார்—அரசே! நெய் ஆஹுதிகளால் ஊட்டப்பட்ட பெருஞ்சுடர்களுடன் எரியும் அக்கினிகளால் யாகவாடம் ஒளிர்வதுபோல், அந்த இடமும் பிரகாசமடைந்தது. தம் நித்திய கர்மங்களை நிறைவேற்றி, நாரதருக்கு உரிய அதிதி-சத்காரத்தைச் செய்து, அந்த இரு முனிவர்களும் குசப்புல் ஆசனங்களில் அமர்ந்தனர். மூவரும் அமர்ந்ததும், நெய் ஆஹுதிகளால் வளர்க்கப்பட்ட மூன்று அக்கினிகளின் பெருஞ்சுடர்களால் ஒளிரும் யாகமண்டபம் போல அந்தப் பகுதி மிகச் சிறப்பாகத் தோன்றியது।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma expressed through disciplined daily observances (nitya-karma) and proper hospitality (ātithya) to a revered guest. Ethical order is shown as inseparable from ritual order: honoring guests and maintaining regular duties makes a place spiritually radiant, like a well-tended sacrificial hall.
After completing their daily rites and respectfully receiving Nārada, two sages sit on kuśa-grass mats along with him. With all three seated, the scene is poetically compared to a yajña-pavilion lit by three blazing fires fed with ghee, emphasizing sanctity and auspiciousness.