Shloka 54
Atithi-prāpti and the Brāhmaṇa’s Deliberation on Triadic Dharma (अतिथिप्राप्तिः धर्मत्रयविचारश्च)
वैशम्पायन उवाच श्रुत्वैतद् देवदेवस्य वाक््यं हृष्टतनूरुहा: । ततस्ते विबुधा: सर्वे ब्रह्मा ते च महर्षय:
vaiśampāyana uvāca
śrutvaitad devadevasya vākyaṃ hṛṣṭa-tanūruhāḥ |
tatas te vibudhāḥ sarve brahmā te ca maharṣayaḥ ||
வைசம்பாயனர் கூறினார்—ஜனமேஜயா! தேவர்களின் தேவனான நாராயணனின் இவ்வாக்கைக் கேட்டவுடன் அனைவரின் உடலும் மகிழ்ச்சியால் ரோமாஞ்சமடைந்தது. பின்னர் அந்தத் தேவர்கள் அனைவரும் பிரம்மாவும் மகரிஷிகளும் உடன், வேதவிதிப்படி வைஷ்ணவ யாகத்தை நடத்தினர்; அந்த யாகத்தில் பிரம்மா தாமே ஆண்டவனுக்கென ஒரு பங்கினை நிர்ணயித்தார்.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that when the Supreme is acknowledged, the proper response is reverent alignment—joyful assent expressed through Veda-guided action. Ethically, it affirms honoring rightful authority and sustaining cosmic order (ṛta/dharma) through disciplined, non-arbitrary practice.
After hearing the proclamation of the supreme deity (Nārāyaṇa), the gods, Brahmā, and the great seers are overwhelmed with devotional exhilaration and proceed to conduct a Vaiṣṇava sacrifice according to Vedic injunctions, with Brahmā assigning an offering-share specifically for the Lord.