Shloka 113
Atithi-prāpti and the Brāhmaṇa’s Deliberation on Triadic Dharma (अतिथिप्राप्तिः धर्मत्रयविचारश्च)
यश्चेदं शृणुयान्नित्यं यश्नैनं परिकीर्तयेत् । नमो भगवते कृत्वा समाहितमतिर्नर:
yaś cedaṃ śṛṇuyān nityaṃ yaś cainaṃ parikīrtayet | namo bhagavate kṛtvā samāhitamatir naraḥ |
வைசம்பாயனர் கூறினார்—யார் இதனை தினமும் கேட்கிறாரோ, யார் பகவானுக்கு வணங்கி மனத்தை ஒருமுகப்படுத்தி இதனைப் பாராயணம் அல்லது கீர்த்தனம் செய்கிறாரோ, அவர் ஞானி, வலிமைமிக்கவர், அழகிய உருவமுடையவர், நோயற்றவர் ஆவார். நோயாளி நோயிலிருந்து விடுபடுவான்; கட்டுப்பட்டவன் கட்டிலிருந்து விடுபடுவான்.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Regular listening and recitation of a sacred teaching, performed with reverence to Bhagavān and a concentrated mind, is presented as a dharmic discipline that cultivates virtues (wisdom, strength, excellence) and alleviates suffering (freedom from illness and bondage).
Vaiśampāyana is describing the promised fruits (phalaśruti) of hearing and proclaiming the preceding discourse: the listener/reciter, after offering salutation to the Lord and focusing the mind, gains well-being and release from afflictions.