Shloka 65
अध्याय ३३७ — ज्ञानमार्ग-वैविध्यप्रश्नः तथा व्यासस्य नारायणोद्भवकथा
Systems of Knowledge and Vyāsa’s Nārāyaṇa-Origin
महीतलादू गत: स्थान ब्रह्मण: समनन्तरम् । परां गतिमनुप्राप्त इति नैप्लेकमज्जसा
mahītalād ū gataḥ sthānaṁ brahmaṇaḥ samanantaram | parāṁ gatim anuprāpta iti naiplekam ajjasā ||
தேவன் கூறினான்—அவன் பூமித்தளத்திலிருந்து புறப்பட்டவுடன் உடனே பிரம்மாவின் நிலையத்தை அடைந்தான்; இவ்வாறு எந்தச் சிரமமும் இன்றி ‘நைப்லேக’ எனப்படும் பரமகதியைப் பெற்றான். தர்மத்தில் நிலைத்த, சத்தியதர்மத்தில் உறுதியான நரபதிசிறந்த உபரிசரன், பூமிக்குள் புகுந்தபோதும் இடையறாது நாராயண மந்திரத்தை ஜபித்து ஆராதனையில் ஈடுபட்டிருந்தான்; அந்தப் பகவத்கிருபையால் மீண்டும் மேலே உயர்த்தப்பட்டு, பூலோகத்திலிருந்து பிரம்மலோகத்திற்குச் சென்று, நிலைபெற்ற நிஷ்டையுடையோருக்குரிய உத்தம பரமநிலையை அடைந்தான்.
देव उवाच
Educational Q&A
Steadfast dharma and unwavering devotion—sustained even under adverse or constricted conditions—lead to the highest destiny, and divine grace can elevate the devoted beyond apparent downfall.
The speaker (Deva) describes a devotee-king who, though having entered beneath the earth, continues worship and mantra-japa; by the Lord’s favor he is raised up, reaches Brahmā’s realm (Brahmaloka), and attains the supreme state called Naipleka.