Shloka 28
अध्याय ३३७ — ज्ञानमार्ग-वैविध्यप्रश्नः तथा व्यासस्य नारायणोद्भवकथा
Systems of Knowledge and Vyāsa’s Nārāyaṇa-Origin
एकान्तभावोपगतास्ते भक्ता: पुरुषोत्तमम्
ekāntabhāvopagatās te bhaktāḥ puruṣottamam | te sthūlendriyair rahitā nirāhārā niḥśveṣṭā bhavanti | teṣāṃ śarīrāt manoharā sugandhiḥ nirgacchati | te bhagavataḥ ananyabhaktāḥ sahasrakiraṇavantaṃ sanātanadevaṃ bhagavantaṃ puruṣottamaṃ praviśanti ||
பீஷ்மர் கூறினார்—புருஷோத்தமனிடம் ஒருமுகமான, தனித்த பக்தியில் நிலைபெற்றவர்கள், மொத்தமான புலன்செயல்களிலிருந்து விடுபடுவர்; அவர்கள் உணவின்றி, அசைவின்றி இருப்பர். அவர்களுடைய உடலிலிருந்து இடையறாது இனிய நறுமணம் வெளிப்படும். இவ்வாறு அநன்ய பக்தியால் உறுதியடைந்தவர்கள் இறுதியில் ஆயிரம் கதிர்களால் ஒளிரும் சனாதன புருஷோத்தமனுள் புகுந்து நிலைபெறுவர்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Single-pointed, exclusive devotion (ekānta-bhāva, ananya-bhakti) transforms the practitioner: sensory restlessness falls away, bodily dependence diminishes, and the devotee ultimately attains union/abidance in the eternal Supreme Lord (Puruṣottama).
In Bhishma’s instruction in the Shanti Parva, he describes the marks and destiny of perfected devotees: they become still and sense-transcendent, exhibit a sanctified purity symbolized by a pleasant fragrance, and finally enter the radiant, eternal Lord Puruṣottama.