Shloka 20
एकान्तिधर्म-प्रश्नः (Inquiry into Ekāntin Dharma) / The Origin and Practice of Single-Pointed Nārāyaṇa-Centered Discipline
पितृशेषेण विप्रांश्न संविभज्यश्रितांश्व॒ सः । शेषान्नभुक् सत्यपर: सर्वभूतेष्वहिंसक:
pitṛ-śeṣeṇa viprān saṁvibhajya āśritāṁś ca saḥ | śeṣānna-bhuk satya-paraḥ sarva-bhūteṣv ahiṁsakaḥ ||
பித்ருக்களுக்கான அர்ப்பணிப்பின் பின் மீதமிருந்ததைப் பிராமணர்களுக்கும் சார்ந்தவர்களுக்கும் பங்கிட்டு அளித்தார்; அதன் பின் மீதமிருந்த அன்னமே உண்டார். அவர் சத்தியத்தில் நிலைத்தவர்; எல்லா உயிர்களிடமும் அஹிம்சை கடைப்பிடித்தவர்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
One should prioritize dharmic distribution—honoring ancestors and supporting Brahmins and dependents—before personal consumption, while remaining steadfast in truth and non-violence toward all beings.
Bhishma describes the conduct of a righteous person who, after completing ritual obligations, distributes the remaining food to Brahmins and dependents and only then eats what is left, embodying satya (truth) and ahiṁsā (non-harm).