नारायणीयमाख्यानम् (Nārāyaṇīyam Ākhyānam) — Nārada’s Return and Hymnic Consolidation
न बभासे सहस्रांशुर्न जज्वाल च पावक: । हृदाश्न सरितश्वैव चुक्षुभु:ः सागरास्तथा
na babhāse sahasrāṁśur na jajvāla ca pāvakaḥ | hradāś ca saritaś caiva cukṣubhuḥ sāgarās tathā ||
பீஷ்மர் கூறினார்—ஆயிரக்கதிர் சூரியன் ஒளியளிக்கவில்லை; நெருப்பும் ஜ்வலிக்கவில்லை. ஏரிகள், நதிகள், கடல்கள் அனைத்தும் கலங்கி கொந்தளித்தன.
भीष्म उवाच
When dharma is under strain, the tradition often frames the moment through portents in nature: the disruption of sun, fire, and waters symbolizes moral and social imbalance, urging vigilance, restraint, and a return to righteous order.
Bhīṣma describes extraordinary disturbances in the natural world—sunlight failing, fire not blazing, and waters churning—presenting them as ominous signs accompanying a grave turning point in events.