Shloka 20
नारायणीयमाख्यानम् (Nārāyaṇīyam Ākhyānam) — Nārada’s Return and Hymnic Consolidation
दर्शयित्वा प्रभावं स्वं॑ ब्रह्मभूतो5$भवत् तदा । उधर शुकदेव वायुसे आकाशगामिनी ऊर्ध्वगतिका आश्रय ले अपना प्रभाव दिखाकर तत्काल ब्रह्मीभूत हो गये ।।
darśayitvā prabhāvaṃ svaṃ brahmabhūto 'bhavat tadā | mahāyogagatiṃ tv anyāṃ vyāsa utthāya mahātapāḥ ||
பீஷ்மர் கூறினார்—தன் அதிசயப் பெருமையை வெளிப்படுத்தியவுடன் சுகன் உடனே பிரம்மமாக ஒன்றினான். பின்னர் மகாதபஸ்வியான வியாசரும் வேறொரு உன்னத மகாயோக இயக்கத்தை ஏற்று எழுந்து, சுகன் மலைச்சிகரங்களைப் பிளந்து முன்னே சென்ற இடத்தையே விரைவில் அடைந்தார். அந்த இடம் ‘சுகாபிபதனம்’ என்று புகழ்பெற்றது; வியாசர் அதை கண்டார்।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ideal of liberation through realization: Shuka, after manifesting spiritual potency, becomes ‘brahmabhūta’—established in Brahman—signifying transcendence beyond ordinary identity. It also presents yogic mastery as subordinate to the higher goal of Brahman-realization.
Shuka departs in a transcendent state after displaying his power. Vyasa, his father and a great ascetic, follows by adopting a supreme yogic mode of movement, ascending rapidly to the place associated with Shuka’s passage (remembered as Śukābhipatana), and observes that renowned spot.