Shloka 153
नारायणीयमाख्यानम् (Nārāyaṇīyam Ākhyānam) — Nārada’s Return and Hymnic Consolidation
आसीत् किल महाराज शुकाभिपतने तदा । महाराज! देवता
āsīt kila mahārāja śukābhipatane tadā | mahārāja! devatā gandharva ṛṣi yakṣa rākṣasa ca vidyādharaś ca tān apūjayan | tataḥ śukadevasya ūrdhvaṃ samutthitasya teṣāṃ divyapuṣpavṛṣṭyā sarvato gaganaṃ samantāc chāditam abhavat |
பீஷ்மர் கூறினார்—மகாராஜா! அப்போது சுகர் புறப்படத் தயாரான வேளையில், தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், ரிஷிகள், யக்ஷர்கள், ராக்ஷஸர்கள், வித்யாதரர்கள் அவரை வழிபட்டனர். சுகதேவர் அங்கிருந்து மேலே எழும்பியபோது, அவர்கள் அர்ப்பணித்த தெய்வீக மலர்மழையால் எல்லாத் திசைகளிலும் வானம் மூடப்பட்டதுபோல் தோன்றியது.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
True spiritual attainment commands reverence beyond social or worldly rank: even diverse celestial orders honor the realized sage. The shower of divine flowers symbolizes recognition of inner purity, renunciation, and steadfast dharma.
Bhishma recounts a traditional episode: as Śukadeva departs by rising upward, gods and other celestial beings worship him and offer celestial flowers, whose shower fills and covers the sky in all directions.