Shloka 331
नरनारायण-नारदसंवादः
Nara-Nārāyaṇa–Nārada Discourse on Vision, Elements, and Entry into Vāsudeva
पिताको वहीं छोड़कर मुनिश्रेष्ठ शुकदेव सिद्ध समुदायसे सेवित विशाल कैलासशिखरपर चले गये ।। इति श्रीमहाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि शुकाभिगमने एकत्रिशदधिकत्रिशततमो<5ध्याय:
pitā ko vahīṁ choḍakara muniśreṣṭhaḥ śukadevaḥ siddha-samudāyena sevitaṁ viśālaṁ kailāsa-śikharaṁ prati calitaḥ || iti śrīmahābhārate śānti-parvaṇi mokṣa-dharma-parvaṇi śukābhigamane ekatriṁśad-adhika-triśatatamo 'dhyāyaḥ ||
தந்தையை அங்கேயே விட்டுவிட்டு, முனிவர்களில் சிறந்த சுகதேவர் சித்தர்களின் கூட்டத்தால் போற்றப்பட்ட பரந்த கைலாசச் சிகரத்திற்குச் சென்றார். இவ்வாறு, திரு மகாபாரதத்தின் சாந்தி பர்வத்தின் உட்பட்ட மோக்ஷதர்ம பர்வத்தில் ‘சுகாபிகமனம்’ பற்றிய மூன்றுநூற்று முப்பத்தொன்றாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse underscores renunciation and spiritual single-mindedness: Śukadeva, already established in higher realization, moves beyond familial attachment and proceeds toward a sacred, perfected realm (Kailāsa attended by Siddhas), symbolizing the aspirant’s orientation toward liberation (mokṣa) and the company of the spiritually accomplished.
Nārada narrates that Śukadeva leaves his father behind and travels to the great summit of Mount Kailāsa, where Siddhas attend. The closing colophon then marks the end of the chapter in the Śānti Parva’s Mokṣa-dharma section, identified as the episode concerning Śuka’s approach/meeting.