Shloka 21
Nārāyaṇasya Guhya-nāmāni Niruktāni (Etymologies of Nārāyaṇa’s Secret Epithets) / नारायणस्य गुह्यनामानि निरुक्तानि
निरामिषा न शोचन्ति त्यजेदामिषमात्मन: । परित्यज्यामिषं सौम्य दुःखतापाद् विमोक्ष्यसे
nirāmiṣā na śocanti tyajed āmiṣam ātmanaḥ | parityajyāmiṣaṃ saumya duḥkhatāpād vimokṣyase ||
இன்பப் பொருள்களின் ஆசையற்றோர் துயரில் வீழார்; ஆகவே மனிதன் தன் உள்ளத்திலிருந்தே இன்ப ஆசக்தியைத் துறக்க வேண்டும். மென்மையானவனே, இன்பங்களைத் துறந்தால் நீ துயரும் உள்ளெரிச்சலும் இருந்து விடுபடுவாய்.
नारद उवाच
Educational Q&A
Grief is sustained by attachment to sense-pleasures; by renouncing craving for enjoyment (āmiṣa/bhoga) one becomes free from sorrow and mental heat (tāpa).
Nārada addresses a listener (saumya) in an instructive passage of the Śānti Parva, urging inner renunciation of enticing pleasures as a practical means to overcome suffering.