Shloka 19
Nārāyaṇasya Guhya-nāmāni Niruktāni (Etymologies of Nārāyaṇa’s Secret Epithets) / नारायणस्य गुह्यनामानि निरुक्तानि
आकिज्चन्यं सुसंतोषो निराशीस्त्वमचापलम् | एतदाहुः: परं श्रेय आत्मज्ञस्थ जितात्मन:
ākiñcanyaṁ susantoṣo nirāśīs tvam acāpalam | etad āhuḥ paraṁ śreya ātmā-jñasya jitātmanaḥ ||
நாரதர் கூறினார்—அபரிக்ரஹம் (சேர்த்துவைத்தல் இன்றித் துறவு), ஆழ்ந்த திருப்தி, ஆசையின்மை, அசைவற்ற நிலைத்தன்மை—இவையே ஆத்மாவை அறிந்தும் தன்னை வென்றும் உள்ளவர்க்கு பரம நன்மை எனப் போற்றப்படுகின்றன।
नारद उवाच
Educational Q&A
For a person established in Self-knowledge and self-mastery, the highest welfare lies in four disciplines: not accumulating possessions (ākiñcanya), remaining content (susantoṣa), abandoning craving/expectation (nirāśīs), and maintaining steady composure without mental fickleness (acāpalam).
In the Śānti Parva’s instruction on peace and liberation-oriented conduct, Nārada delivers a concise ethical-spiritual prescription, identifying inner renunciation and mental steadiness as the marks of the Self-knower and as the means to supreme good.