Shloka 2
देवतापितृप्रश्नः — Nārada at Badarīāśrama: the ultimate referent of daiva and pitṛ worship
अव्यक्तव्यक्ततत्त्वानां निश्चय बुद्धिनिश्चयम् । वक्तुमर्हसि कौरव्य देवस्याजस्य या कृति:
avyaktavyaktatattvānāṁ niścaya-buddhiniścayam | vaktum arhasi kauravya devasyājasya yā kṛtiḥ ||
கௌரவகுலத்தோன்றலே! புத்தியால் உறுதிசெய்யப்பட்ட அவ்யக்தம், வ்யக்தம் எனும் தத்துவங்களின் தீர்மானத்தை எனக்குச் சொல்ல வேண்டும்; மேலும் அஜன்மனான தேவன் நாராயணனின் செயல்களையும் உரைக்க வேண்டும்.
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse frames a request for philosophical clarity: a reasoned (buddhi-based) determination of the unmanifest and manifest principles (avyakta/vyakta tattvas), alongside a devotional-theological interest in the ‘unborn’ Lord Nārāyaṇa’s deeds—linking metaphysical inquiry with reverence for the divine.
In Śānti Parva’s instruction setting, Yudhiṣṭhira asks a Kuru elder/teacher to explain subtle categories of reality (unmanifest vs. manifest) and to narrate the divine conduct of Nārāyaṇa, indicating a shift from post-war grief toward learning, discernment, and spiritual grounding.