Shloka 185
Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
द्रोणश्न शतश्ड्भश्न चक्रद्वारश्न पर्वत: । मम सत्रेषु पूर्वेषां चिता मघवता सह,मेरे पूर्वजोंके यज्ञोंमें देवराज इन्द्रके सहयोगसे द्रोण, शतशृंग और चक्रद्वधार नामक पर्वत यज्ञवेदीमें ईंटोंकी जगह चुने गये थे
bhīṣma uvāca | droṇaś ca śataśṛṅgaś ca cakradvāraś ca parvataḥ | mama satreṣu pūrveṣāṃ citā maghavatā saha |
என் முன்னோர்களின் பழங்கால சத்ர யாகங்களில், மகவான் இந்திரனின் துணையுடன் த்ரோண, சதச்ருங்க, சக்ரத்வார எனும் மலைகள் யாகச் சிதி அமைப்பில் சாதாரண செங்கற்களுக்கு பதிலாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டன. இது அந்த யாகங்களின் மாபெருமையை வெளிப்படுத்துகிறது—முறையாக யாகம் நிகழ்ந்தால் தேவர்களும் துணை நிற்பர்; இயற்கையே தர்மத்தின் கருவியாக மாறும்.
भीष्य उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the prestige of properly conducted ancestral Vedic rites: when dharma is upheld through correct sacrificial practice, divine powers (here Indra) are portrayed as cooperating, and extraordinary resources are made available for the ritual’s completion.
Bhīṣma recalls a tradition from his forefathers’ sacrificial sessions in which, with Indra’s help, specific mountains—Droṇa, Śataśṛṅga, and Cakradvāra—were used as components of the altar structure in place of ordinary bricks, highlighting the exceptional scale and sanctity of those rites.