Shloka 14
Aśoka-śāstra: Nārada’s Instruction on the Cessation of Śoka
Grief
शवगन्धमुपाघ्राति सुरभिं प्राप्पय यो नर:
śavagandham upāghrāti surabhiṁ prāpya yo naraḥ
யாஜ்ஞவல்க்யர் கூறினார்—நறுமணம் அருகில் கிடைத்தும் சடல நாற்றையே இழுக்கும் மனிதனுக்கு சுவைத் திரிபும், மனத்தில் அசுத்தப் பழக்கமும் உள்ளது. ஆகவே அருவருப்பை விலக்கி, தூயதும் நலமுமானதிலும் மனத்தை நிலைநிறுத்த வேண்டும்।
याज्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
The verse uses a stark contrast—corpse-stench versus fragrance—to teach ethical discernment: a well-trained mind turns away from the foul and chooses what is pure and beneficial; clinging to impurity even when the good is available indicates distorted values and lack of self-mastery.
In Śānti Parva’s didactic setting, Yājñavalkya delivers a moral illustration. He describes a person who, despite encountering something fragrant, prefers to smell a corpse-stench—an example meant to critique misguided attachment and to encourage cultivation of purity and right preference.