Shloka 133
तथैव च सहस्रांशुं सप्तरात्रेण मृत्युभाक् । जो मनुष्य सूर्य और चन्द्रमाके मण्डलको मकड़ीके जालेके समान छिठ्रयुक्त देखता है, वह सात रातमें ही मृत्युका भागी होता है
tathaiva ca sahasrāṃśuṃ sapta-rātreṇa mṛtyu-bhāk | yo manuṣyaḥ sūrya-candra-māṇḍalaṃ makāḍī-jāla-sadṛśaṃ chidra-yuktaṃ paśyati sa sapta-rātreṇaiva mṛtyu-bhāg bhavati ||
யாஜ்ஞவல்க்யர் கூறினார்—அதேபோல் சூரியன், சந்திரன் ஆகியோரின் வட்டங்கள் சிலந்தி வலைபோல் துளைகளுடன் தோன்றும்வன் ஏழு இரவுகளுக்குள் மரணத்தை அடைவான். இவ்வுரை, விண்ணொளிகளின் விகாரமான தோற்றம் பெரும் அபசகுனம் எனக் கூறி, உடனடி ஆபத்தை உணர்ந்து விழிப்பும் கட்டுப்பாடும் கொள்ளுமாறு எச்சரிக்கிறது.
याज्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
The verse treats an abnormal, hole-riddled appearance of the Sun and Moon as a grave portent: a warning that one’s life is in immediate peril. Ethically, it functions as a caution to respond to ominous signs with heightened self-control, alertness, and dharmic conduct.
In Yājñavalkya’s instruction (within the didactic setting of Śānti Parva), he enumerates signs and consequences; here he states that seeing the solar and lunar discs as perforated like a spider’s web indicates death within seven nights.