Shloka 23
Śuka’s Nirveda: Vyāsa’s Admonition on Dharma, Impermanence, and ‘Imperishable Wealth’ (अक्षय-धन)
राजर्षिरधृति: स्वर्गात् पतितो हि महाभिष: । ययाति: क्षीणपुण्यो5पि धृत्या लोकानवाप्तवान्
rājarṣir adhṛtiḥ svargāt patito hi mahābhiṣaḥ | yayātiḥ kṣīṇapuṇyo 'pi dhṛtyā lokān avāptavān |
ராஜரிஷி மகாபிஷன் த்ருதி இல்லாததால் ஸ்வர்கத்திலிருந்து வீழ்ந்தான்; ஆனால் யயாதி மன்னன், புண்ணியம் சோர்ந்தபின்பும், த்ருதியின் வலிமையால் உயர்ந்த லோகங்களை அடைந்தான். போதனை: சேர்த்த புண்ணியம் மட்டும் அல்ல; உள்ளத்தின் உறுதியும் சுயக்கட்டுப்பாடும் ஆன்மிக நிலையை நிலைநிறுத்தும்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Dhṛti—steadfast resolve, inner firmness, and self-restraint—is crucial for maintaining spiritual elevation. Without dhṛti one may fall even from heaven, while with dhṛti one may rise again even when accumulated merit is exhausted.
Bhīṣma contrasts two exemplars: Mahābhiṣa, who fell from Svarga due to lack of steadiness, and Yayāti, who despite depleted merit attained higher realms through steadfastness. The comparison reinforces the ethical value of sustained self-mastery.